Αποστολέας Θέμα: Unleaded, LRP και άλλα "πνεύματα".......  (Αναγνώστηκε 2253 φορές)

Αποσυνδεδεμένος Atanassio

  • Elite
  • *
  • Μηνύματα: 1532
  • Ο Μανώλης είναι ακόμα εδώ....
    • Προφίλ
Unleaded, LRP και άλλα "πνεύματα".......
« στις: Μάιος 20, 2008, 12:42:05 μμ »
Η βενζίνη, όταν χρησιμοποιείται στους κινητήρες εσωτερικής καύσης υψηλής συμπίεσης, έχει μια τάση να προαναφλέγεται (pinging ή knocking ή ελληνιστή τα γνωστά πλέον πυράκια).  Αυτό το φαινόμενο μπορεί να προκαλέσει καταστρεπτικά αποτελέσματα. Οι πρωτοπόροι της έρευνας σε αυτήν την επίδραση ήταν οι A.H. Gibson και Harry Ricardo στην Αγγλία και Thomas Midgley και Thomas Boyd στις Ηνωμένες Πολιτείες.  Η ανακάλυψη ότι οι πρόσθετες ουσίες μολύβδου τροποποίησαν αυτήν την συμπεριφορά οδήγησε στη διαδεδομένη υιοθέτηση της πρακτικής στη δεκαετία του '20 και επομένως σε ισχυρότερους κινητήρες υψηλής συμπίεσης. Η δημοφιλέστερη πρόσθετη ουσία ήταν ο τετραεθυλιούχος μόλυβδος που έχει την ιδιότητα να ανεβάζει τα οκτάνια.  Η χρήση του στη βενζίνη άρχισε στις ΗΠΑ ενώ στην Ευρώπη αρχικά χρησιμοποιήθηκε το οινόπνευμα, το οποίο έχει το μειονέκτημα να απορροφά υγρασία από την ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα την οξείδωση των μηχανολογικών μερών. Τα πλεονεκτήματα της μολυβδούχου βενζίνης από το υψηλότερο ενεργειακό της περιεχόμενο και την διατήρηση της ποιότητάς της κατά την αποθήκευσή της οδήγησαν τελικά σε μια καθολική επικράτησή της.

Η δεύτερη κρίσιμη ιδιότητα του μολύβδου ήταν η λίπανση και προστασία των εδράνων των βαλβίδων και των στελεχών τους από τη διάβρωση και την υποχώρηση των μέταλλων που προκαλείται από τη συνεχή τριβή και επαφή, με αποτέλεσμα την σταδιακή μείωση του πάχους και τελικά το σπάσιμο.

Εντούτοις, με την ανακάλυψη της περιβαλλοντικής καταστροφής και ζημίας στην υγεία που προκάλεσε όντας επικίνδυνο και τοξικό δηλητήριο, και το ασυμβίβαστο του μολύβδου με τους καταλυτικούς μετατροπείς που τοποθετήθηκαν ουσιαστικά σε όλα τα αμερικανικά αυτοκίνητα από το 1975, αυτή η πρακτική άρχισε να εξασθενεί.  Οι περισσότερες χώρες καταργούν σταδιακά τα μολυβδούχα καύσιμα.  Την τελευταία 20ετία η κατάργηση λαμβάνει χώρα και στην Ευρώπη.  Από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 παράλληλα με την εισαγωγή της αμόλυβδης βενζίνης διατηρήθηκε και η διάθεση της βενζίνης super η οποία εμπεριείχε μόλυβδο.  Από 1-1-2000 στις χώρες της Ε.Ε. άρχισε η σταδιακή πλήρης κατάργηση της χρήσης μολυβδούχου βενζίνης.  Ωστόσο, τα καύσιμα που περιέχουν μόλυβδο εξακολουθούν να πωλούνται για παράπλευρες χρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των αεροσκαφών, των αγωνιστικών αυτοκινήτων, του αγροτικού εξοπλισμού, και των ναυτιλιακών μηχανών.  Η απαγόρευση στη μολυβδούχο βενζίνη οδήγησε στη μη απελευθέρωση χιλιάδων τόνων μολύβδου στον αέρα, αλλά και στο χαμήλωμα των επιπέδων μολύβδου στο αίμα των πληθυσμών. 

Η σύνθεση των καυσίμων τροποποιείται.  Με σκοπό την αντιστάθμιση της αντικροτικότητας που παρείχε ο μόλυβδος διάφορες πρόσθετες ουσίες τον αντικαθιστούν. Οι νέες πρόσθετες ουσίες περιλαμβάνουν τους κυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (βενζόλιο), οι οποίοι στην πρωταρχική τους μορφή χωρίς την παρέμβαση του καταλύτη, είναι τοξικοί, καρκινογόνοι και δημιουργούν φωτοχημική ρύπανση , τους αιθέρες και το οινόπνευμα (συνήθως αιθανόλη ή μεθανόλη).  Επίσης πολύ μεγάλο μέρος της έρευνας αποτελεί η βελτίωση της αντοκροτικότητας της ίδιας της βενζίνης που αποσκοπεί στη μείωση της προσθήκης τρίτων παραγόντων.  Αυτό επιτυγχάνεται με την την ανάπτυξη του ισομερούς που ονομάζουμε ισοοκτάνιο. 


Παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια το μεγαλύτερο μέρος του στόλου των αυτοκινήτων και των μοτοσικλετών στις χώρες της Ε.Ε. αποτελείται από οχήματα νέας τεχνολογίας που είναι καταλυτικά και τα έδρανα των βαλβίδων και οι οδηγοί τους είναι κατασκευασµένα από ειδικά ένθετα που μπορούν να αντισταθούν στις μηχανικές πιέσεις και τη φθορά τριβής χωρίς την ανάγκη της λιπαντικής ιδιότητας του μολύβδου ένας σημαντικός αριθμός μη καταλυτικών οχημάτων κυκλοφορούν ακόμα στους δρόμους.  Πολλά είναι επίσης τα οχήματα που από κατασκευής τους έχουν προδιαγραφές που κρίνουν απαραίτητη τη λιπαντική ιδιότητα του μολύβδου στις βαλβίδες και γενικότερα στις κεφαλές, καθώς μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80 οι κατασκευαστές είτε χρησιμοποιούσαν χυτοσίδηρο που είναι χαμηλής σκληρότητας για μείωση του κόστους, είτε χρησιμοποιώντας σκληρότερα κράματα μείωναν πολύ τις ανοχές μεταξύ των κινούμενων μερών με σκοπό την καλύτερη στεγανοποίηση από την κυκλοφορία λαδιού, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση της τριβής.  Πρόσθετα λιπαντικά χρησιμοποιούνται και δημιουργείται η LRP (Lead Replacement Petrol) που παίρνει τη θέση της super.

Είναι η εποχή που δύο τεράστια ζητήματα γεννώνται στην κοινωνία της ταχύτητας και της οικολογίας και κυρίως στους κατόχους οχημάτων παλιάς τεχνολογίας:
  • Ποιες είναι οι συνέπειες στο περιβάλλον από τη χρήση αμόλυβδης ή LRP?
  • Ποιες είναι οι συνέπειες στον κινητήρα?




Αποσυνδεδεμένος Atanassio

  • Elite
  • *
  • Μηνύματα: 1532
  • Ο Μανώλης είναι ακόμα εδώ....
    • Προφίλ
Re: Unleaded, LRP και άλλα "πνεύματα".......
« Απάντηση #1 στις: Μάιος 20, 2008, 12:51:58 μμ »
ΠΕΡΙΒΑΛΟΝ
Σίγουρα αυτά τα ερωτήματα δεν πρόκειται να βασανίσουν τους κατόχους καταλυτικών οχημάτων μιας και ο ρόλος του καταλύτη είναι να διασπά τους κυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες σε ακίνδυνες για το περιβάλλον ενώσεις.  Ειδικά στην περίπτωση που το όχημα είναι εφοδιασμένο με αισθητήρα λ, εξομοιώνει τα καυσαέρια με μιας τέλειας καύσης ρυθμίζοντας τις παραμέτρους που συντελούν στην ύπαρξη αυτής, μη επιτρέποντας τη διαφυγή προς το περιβάλλον επικίνδυνων στοιχείων πολλές φορές ακόμα και στην περίπτωση του προβληματικού καταλύτη.
Τι συμβαίνει όμως με τα οχήματα που δεν διαθέτουν καταλύτη?
Από την εποχή που πρωτοεμφανίστηκε η αμόλυβδη δημιουργήθηκε η αντίληψη πως θα ήταν εγκληματικό για το περιβάλλον να την χρησιμοποιεί κάποιος σε μη καταλυτικό όχημα, από την στιγμή που υπήρχε η super που μέχρι τότε δεν περιείχε αρωματικούς υδρογονάνθρακες.  Όμως την ίδια εποχή η ποσότητα του  μόλυβδου στη super άρχισε να μειώνεται και να αντικαθίσταται σταδιακά από τις ίδιες αυτές ενώσεις που χρησιμοποιήθηκαν για την αύξηση της αντικροτικότητας στην αμόλυβδη, παραμερίζοντάς τον στη χρήση για λιπαντικούς μόνο σκοπούς.  Το αποτέλεσμα ήταν να εκπέμπονται στην ατμόσφαιρα τα προϊόντα καύσης και των δύο στοιχείων: μόλύβδος και βενζόλιο.

Όταν η χρήση του μολύβδου καταργήθηκε οριστικά και την θέση της super πήρε η LRP, οι εκπομπές περιορίστηκαν σε αυτές του βενζολίου, οι ίδιες δηλαδή με αυτές που θα είχαμε αν χρησιμοποιούσαμε απλή αμόλυβδη αλλά, και αυτό είναι το σημαντικότερο, προσαυξημένες και επιβαρημένες κατά το ποσοστό των προσθηκών των λιπαντικών που χρησιμοποιούνται για τη λίπανση των κεφαλών των παλιάς τεχνολογίας οχημάτων.  Ουσιαστικά δηλαδή LRP είναι η απλή αμόλυβδη με την προσθήκη λιπαντικών. Κάνοντας και τη σύγκριση μεταξύ των βλαβών που προκαλούν στην ατμόσφαιρα και την υγεία η χρήση μολύβδου και η χρήση αρωματικών υδρογονανθράκων, θα αρκεστώ στο να πω πως βάσει αποτελεσμάτων ερευνών, μακάρι να μην είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ μόλυβδος!!!!!!!

Προτιμότερο είναι λοιπόν να χρησιμοποιούμε αμόλυβδη παρά LRP και πολύ περισσότερο παρά μολυβδούχα βενζίνη, ακόμα και στους μη καταλυτικούς κινητήρες

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Η ανάγκη για χρήση των πρόσθετων λιπαντικών της LRP, όπως αναφέρω πιο πάνω, περιορίζεται πλέον σε μια πολύ μικρή κατηγορία οχημάτων.  Δεν είναι άλλα από αυτά που έχουν κατασκευαστεί πριν από το ’90 λόγω χρήσης κραμάτων χαμηλής σκληρότητας.  Σε αυτούς τους κινητήρες υπάρχει πάντα και η λύση της μετατροπής με σκοπό να γίνουν συμβατοί με τα δεδομένα της εποχής, πράγμα το οποίο για τους περισσότερους αποδεικνύεται οικονομικά ασύμφορο.  Βέβαια μπορεί επ’αόριστον να συνεχιστεί η πρακτική των πρόσθετων ακόμα και για την κοντινή εποχή που θα καταργηθεί η LRP.  Τότε όπως και τώρα θα βρίσκουμε εύκολα τα μαγικά μπουκαλάκια με τα πρόσθετα λιπαντικά στα καταστήματα ειδών αυτοκινήτου.

Για τους μη καταλυτικούς κινητήρες που πιθανώς να έχουν κατασκευαστεί μετά το ’90 όπως αυτούς των μοτοσικλετών,  οι αντοχές των κραμάτων που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι τέτοιες που επιτρέπουν την απροβλημάτιστη λειτουργία χωρίς την ανάγκη λίπανσης.  Ωστόσο αυτό είναι μια γενικότητα και η πιο σοφή κίνηση του κάθε κατόχου μεμονωμένα είναι να ενημερωθεί από τον κατασκευαστή ατομικά.  Πάντως κυκλοφορεί και η άποψη πως μεγαλύτερες είναι οι βλάβες που δημιουργούνται από τις επικαθίσεις του μολύβδου παρά από την έλλειψη λιπαντικού.

Ως εν αφορά την απόδοση να πω ολοκληρώνοντας πως η super με μόλυβδο ήταν 98 οκτανίων ενώ η LRP 95.  Αν λοιπόν κάποιος θεωρεί πως το αυτοκίνητό του έχει ανάγκη τα έξτρα οκτάνια μπορεί κάλλιστα να επιλέξει την σούπερ αμόλυβδη των 100 οκτανίων.  Αν πρόκειται για όχημα της πρώτης κατηγορίας με την προϋπόθεση πως θα προσθέσει λιπαντικό.  Οι  πιο πρακτικοί υποστηρίζουν πως υπάρχει και η λύση της ανάμιξης LRP με 100άρα αμόλυβδη παίρνοντας τα οφέλη και των δύο:  Λίπανση από την πρώτη και υψηλά οκτάνια από την δεύτερη.

Βάζοντας στη σύγκριση και την 100άρα να πω πως μεταξύ των τριών βενζινών που υπάρχουν σήμερα η “καθαρότερη” είναι και πάλι η απλή αμόλυβδη γιατί απλούστατα οι άλλες δύο είναι και πάλι απλή αμόλυβδη, με προσθήκη λιπαντικών για λίπανση στην περίπτωση της LRP, με προσθήκη λιπαντικών για αύξηση αντικροτηκότητας στην περίπτωση της 100άρας.
Κλείνοντας σας ζητώ συγνώμη αν σας κούρασα αναφέροντας στοιχεία όπως τα ιστορικά που μάκρυναν υπερβολικά το ποστ.
Ακόμα πρέπει να τονίσω πως όλα τα στοιχεία προέρχονται από το διαδίκτυο και δεν αποτελούν προϊόντα προσωπικών γνώσεων.  Πιθανώς να υπάρχου σοβαρές ελείψεις ή και λάθη.  Αν εντοπίσετε κάποιο.......... καλοδεχούμενη η οποιαδήποτε διόρθωση

Τα πιο ουσιώδη λινκ
http://library.techlink.gr/4t/article-main.asp?mag=1&issue=345&article=10203
http://en.wikipedia.org/wiki/Tetra-ethyl_lead
http://en.wikipedia.org/wiki/Gasoline
Υπάρχουν και άλλα 2 τα οποία δεν είναι ασφαλή (μου τα επεσήμανε το antivirus) και τα αφήνω έξω.

Αποσυνδεδεμένος Enigma

  • Global Moderator
  • Gold
  • *****
  • Μηνύματα: 3036
    • Προφίλ
Re: Unleaded, LRP και άλλα "πνεύματα".......
« Απάντηση #2 στις: Μάιος 21, 2008, 02:37:37 μμ »
Αυτο ειναι που λενε φιλε <<εγραψες>> ..... αλλα πολυ πραμα χε χε! ωραιος